Zaufanie po zdradzie można odbudować, ale nie przez samo zapewnienie, że „to się więcej nie wydarzy”. Potrzebne są zakończenie relacji pozapartnerskiej, uczciwość, przyjęcie odpowiedzialności oraz gotowość do wytrzymania pytań i emocji osoby zranionej. Terapia nie ma obowiązku uratować związku. Ma pomóc partnerom sprawdzić, czy istnieją warunki, aby ponownie zbudować relację.

Nie. Osoba w spektrum autyzmu może patrzeć rozmówcy w oczy, uśmiechać się, okazywać bliskość i swobodnie rozmawiać. W diagnozie znaczenie ma nie tylko to, czy kontakt wzrokowy występuje, lecz także jak jest używany: czy pojawia się spontanicznie, współgra z gestami i mimiką oraz pomaga regulować wzajemną interakcję. Jeden prawidłowo wyglądający element komunikacji nie wyklucza autyzmu, podobnie jak unikanie wzroku samo w sobie go nie potwierdza.

Jedna osoba może zmienić własny sposób uczestniczenia w relacji, a taka zmiana często wpływa na cały układ między partnerami. Nie może jednak samodzielnie stworzyć wzajemności, odbudować zaufania ani zmusić drugiej strony do zaangażowania. Indywidualna konsultacja może pomóc rozpoznać powtarzający się cykl, postawić granice i zdecydować, co dalej, ale nie jest terapią pary prowadzoną bez obecności partnera.

ADHD u kobiet nie zawsze wygląda jak widoczna nadruchliwość i impulsywność. Czasem ukrywa się za przesadnym przygotowywaniem, wielokrotnym sprawdzaniem, lękiem przed błędem i funkcjonowaniem ponad siły. Perfekcjonizm może być sposobem kompensowania trudności, ale sam w sobie nie jest objawem ADHD i może mieć wiele innych źródeł.